Davacıyım!

Davacıyım!

İnci Erkan

TC’yi dava edeceğim. Aldığı  canlardan, uyguladığı ayrımcılıktan, yaktığı anaların yüreğinden, dul bıraktığı eşlerden, babasız kalan yetimlerden, sevgilisini kaybeden kızlarımızdan, din için diyerek uyguladığı  dayatmalardan dolayı. Irkçılığın tavan yaptığı şu dönemler için TC’den ve RTE’den şikayetçiyim.

İnatla asimile çalışmalarını sürdüren TC, gençlerin attığı adımlarından bile korkuyor. Korkması  çok doğal, kendinin yanlış olduğunu biliyor beşikteki minik bebekten bile korkan TC.

Şehirde yaşayan bazı Kürt gençleri dışlanmaktan o kadar korkmuşlar ki kendilerini ispat için kendi insanını, kendi varlığını inkar edecek duruma gelmişler. Bunun tam tersi de var tabii ki ama bir çok insanımız korkmakta maalesef.

Asimile çalışmaları  hızla devam ediyor. Qlibanda yok olan gençlik, yıkılan yuvalar… Ben oturduğum yerde kendimi suçluyorum. Ne yazmak ne konuşmak çözmüyor hiç bir şeyi. Her şey gün geçtikçe daha kötüye gidiyor; tutuklanan gazeteciler, 400 yıl ceza istenen öğrenciler, sırf doğduğu yer yüzünden tutuklanan ve Kürtçe konuştuğu için yok sayılan insanlar… Hrant’ın dediği gibi ürkek güvercinlere dönüştük maalesef.

Sormak, çözüm aramak, düşünmek suç sayılırken nasıl kardeş olacağız? Nasıl bir arada yaşayacağız? Tüm yaşama hakları elinizden alınırken ne olduk şimdi demek suç sayılıyor. Van yok olurken kendi kapasitemizi gördük çok şükür, Roboski’de gençler bombalanırken “Tedbir, PKK olabilirdi.” sözleri.

Yolda yürüyen gençlere “Dağa gidecek gibi duruyorsunuz siz, hele bir içeri gelin” demek…  Sanırım ‘kart kurt’ seslerimiz ürkütmekte. Fazla mı çıkıyor ne bu sesler? Ama seviyorum ben bu sesleri ve her gün daha da güçlenmekte oluşunu.

Sözün özü;

TC’den yaşam haklarımızı  elimizden aldığı, bizi yok saydığı, dilimi ve kültürümü  yaşamama izin vermediği için sonuna kadar davacıyım.

Reklamlar